Gekozen formaat: N-spoor
Gelet op de beschikbare ruimte is gekozen voor schaal 1:160 of N-spoor. Dit om een wijds landschap en realistisch lange treinen mogelijk te maken. Bovendien behoef je je dan niet te verliezen in de allerkleinste details. Beslist een ondergewaardeerde schaal. Jammer is dat Roco, waarvan ik toch afhankelijk ben voor nieuwe Oostenrijkse modellen, in N-spoor vrijwel niets nieuws op de markt brengt. Overigens geldt dat in het algemeen ook voor de andere merken. Wanneer de beurs in Neurenberg geweest is en je ziet wat er in HO allemaal op de markt komt in vergelijking met N-spoor dan schieten de tranen je in de ogen. Een waarschuwing dus aan het adres van degene die nog twijfelt !
De foto hiernaast laat het verschil in grootte zien tussen een HO-lok en een zelfde in N-spoor. Beiden juweeltjes van Roco trouwens. Op de beurs in Houten is er wel een overweldigende hoeveelheid "N" te koop, vaak voor heel schappelijke prijzen en vaak ook vrijwel nieuw.
Overigens is prijs vergelijken daarbij zeer geboden. De onderlinge verschillen zijn erg groot. Ik heb het bestaan om bij de ene stand rijtuigen te kopen en die bij een andere stand op de zelfde beurs met winst te verkopen!
Thema
Thema is een wat groot woord. Ik houdt het in ieder geval bij de huidige periode V. Niets staat me in de weg om dan een museumtrein te laten rijden naast de ICE van de DB.
Daar we jaarlijks in Oostenrijk op vakantie gaan en verkikkerd zijn op het landschap maar ook op de kleurrijke treinen, werd dit het "thema".
Ontwerp
Bij het ontwerp stond één ding voor ogen: het zou geen overbeladen modelbaan worden. Zo'n baan waar iedere vierkante centimeter wordt benut omdat er zo veel van die leuke dingen te koop zijn die zonodig een plaatsje moeten krijgen. Ook geen overbezet sporenplan. Nee: rust. Dat kost wel wat zelfdiscipline. Er zijn op de hele baan 11 gebouwen gepland.
Wanneer ik in Oostenrijk naast het spoor zit (wat ik al heel wat uren heb gedaan) zie ik een baanvak van links naar rechts en omgekeerd en meer niet. Dit heb ik getracht ook terug te brengen in het ontwerp. Uiteindelijk is er een dubbelsporig paradebaanvak te zien en op een lager niveau een eenvoudig doorgangsstation. Zie de foto's hiernaast.
Boeken met sporenplannen werden gekocht: leuk om te kijken, maar druk, druk, druk.
Gewoon een paar eenvoudige schetsen en de rest zat in het hoofd. Ik kan hier dus geen prachtig sporenplan laten zien, omdat ik het eenvoudigweg niet heb gemaakt.
Er werd gekozen voor eenvoud: twee boven en los van elkaar liggende tracés. Dit om de noodzaak van klimmen en dalen te vermijden. Iets wat al gauw te stik gaat en om moeilijkheden vraagt. Geen rangeerterreinen, goederensporen, draaischijven etc. Wel werd voorzien in een opstelspoor voor evt. voorspanlocs (bergtraject!)
